Malarstwo sarmackie

Malarstwo sarmackie:

-Portret sarmacki- był to rodzaj obrazu przedstawiający stojącego przy stoliku szlachcica, który ubrany był w tradycyjny, często przesadnie bogaty strój, wykonany z najdroższych tkanin. Czasami autor umieszczał na obrazie przedmioty, które miały wskazywać na rangę i stanowisko portretowanej osoby. Najznakomitszym malarzem portretów sarmackich w okresie sarmatyzmu był Bartłomiej Strobel.

Wybrane dzieła Bartłomieja Strobla:

Portret Władysława Dominika księcia Zasławskiego-Ostrogskiego:

Portret Wilhelma Orsettiego:

Portret rajcy toruńskiego Nikolausa Hübnera:

 

-Portret trumienny- realistyczna podobizna osoby zmarłej. Polskie portrety malowano na blasze, najczęściej cynowej. Kształt portretu był dostosowany do boku trumny. Podczas uroczystości pogrzebowych mocowano go bowiem do trumny od strony głowy zmarłego.

Portrety trumienne:

Portret trumienny Stanisława Woyszy:

Portret trumienny Jana Kostki:

Portret trumienny Barbary Domiceli Lubomirskiej:

 

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>